Dr Eleni Peraki ENT Athens Paros κατάποση αντικειμένων

Ξένοι «εισβολείς» στον παιδικό οργανισμό

Από την πρώτη στιγμή που ανακαλύπτουν τις …δυνάμεις τους και τα όριά τους οι λιλιπούτειοι εξερευνητές που μεγαλώνουμε δεν διστάζουν να μας εντυπωσιάζουν με τα επιτεύγματά τους, αλλά και να μας …τρομάζουν με τα καμώματά τους. Η κατάποση αντικειμένων που κάθε άλλο παρά κατάλληλα είναι  προς …βρόση και πόση  και η «εναπόθεση» άλλων (αντικειμένων) στις κοιλότητες της μύτης ή των αυτιών τους, δυστυχώς, δεν είναι τόσο σπάνιες –το πιστοποιούν οι ειδικοί στα μεγάλα παιδιατρικά νοσοκομεία της χώρας. Και εμείς ως γονείς πρέπει όχι μόνο να έχουμε τα μάτια μας …14 για να προλάβουμε τέτοιες ανεπιθύμητες καταστάσεις, αλλά και να γνωρίζουμε πώς πρέπει να ενεργήσουμε εάν τυχόν γίνουμε μάρτυρες της «εισβολής» των ξένων σωμάτων στον παιδικό οργανισμό.

Όλοι όσοι έχουμε παιδιά, το γνωρίζουμε καλά: η φαινομενικά απλή δική μας καθημερινή ζωή μέσα στο σπίτι ή και έξω από αυτό είναι γεμάτη κρυφούς κινδύνους για τους λιλιπούτειους που ζουν μαζί μας. Και αυτό ομολογουμένως είναι ένα πρόβλημα. Διότι για να τα προστατέψουμε από τους μεγάλους ή μικρούς, κρυφούς ή φανερούς κινδύνους, ουσιαστικά πρέπει να (προσπαθήσουμε να) δούμε τον κόσμο αυτόν με τα δικά τους μάτια. Μόνο τότε θα αντιληφθούμε ότι δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν το επικίνδυνο από το ακίνδυνο, το αιχμηρό από το αμβλύ, το ζεστό από το κρύο, το σκληρό από το μαλακό κοκ, και αναλόγως να πράξουμε.

Η προστασία της σωματικής ακεραιότητας του παιδιού αποτελεί ευθύνη των γονιών –ευθύνη που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πεπερασμένη… Από την πρώτη κιόλας στιγμή της ύπαρξής τους στον κόσμο, νιώθουμε να μας κατακλύζει αυτό το αίσθημα τρυφερότητας και υπερπροστασίας απέναντί τους –αίσθημα που αποκτά ολοένα πιο απτές εκφάνσεις (και γίνεται άγχος ανεξέλεγκτο) καθώς το μωράκι φεύγει από την αγκαλιά μας και αρχίζει να εξερευνά τον μικρόκοσμο του δωματίου, του σπιτιού, του κήπου κοκ Καθώς το παιδί αρχίζει να ανακαλύπτει το σώμα του, τις λειτουργίες του, τις δυνατότητες και τα όριά του, αλλά όχι κατ’ ανάγκην παραλλήλως και την ικανότητα τού να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των λειτουργιών και των κινήσεων που μπορεί να επιτελέσει. Καθώς το παιδί αρχίζει να μιμείται -με πιστή μάλιστα ακρίβεια- τις κινήσεις των μεγάλων, με αποτελέσματα από αστεία έως τραγικά.

Δυστυχώς, τα ξένα σώματα αναδεικνύονται σε αυτή τη -μακράς διάρκειας- φάση πειραματισμών και δοκιμών των λιλιπούτειων υπολογίσιμοι «εχθροί». Μεγάλα ή μικρά αντικείμενα, πλαστικά, σιδερένια ή ξύλινα, αιχμηρά ή αμβλεία, εύγευστα ή μη, τα ξένα σώματα, αποτελούν τους πιο δημοφιλείς «εισβολείς» στον παιδικό οργανισμό, με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι γιατροί στα εξωτερικά ιατρεία των παιδιατρικών νοσοκομείων. Ξένα σώματα που οι μπόμπιρες έχουν εναποθέσει με …προσοχή στις κοιλότητες της μύτης ή του αυτιού ή έχουν καταπιεί –οπότε και εντοπίζονται στον οισοφάγο ή το στομάχι. Αντικείμενα που κάθε άλλο παρά βρίσκονται στη …σωστή θέση και των οποίων η παρουσία στο συγκεκριμένο σημείο δεν αποκλείεται να προκαλέσει προβλήματα.

 

Της ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ  ΣΙΓΑΝΟΥ

Με τη συνεργασία της Ωτορινολαρυγγολόγου-Χειρουργού του Τμήματος ΩΡΛ του νοσοκομείου «ΙΑΣΩ» κυρίας ΕΛΕΝΗΣ ΠΕΡΑΚΗ

 

Call Now Button